wandelingen
eind maart tot eind april NARCISSEN EN VOORJAARS BLOEMEN
HERFSTWANDELING: 1/2 oktober 1/2 november.
1.Rund um Reichenstein Parkmöglichkeit: Startpunkt der Wanderung ist der Parkplatz an der Norbertuskapelle Zum Start der Wanderung gehen wir den Waldweg direkt am Parkplatz hinauf und halten uns auf dem Weg immer bergauf. Nach ca. 15 min erreichen wir das auf dem Plateau gelegene Kreuz im Venn. Nach einer Besichtigung des Kreuzes gehen wir wieder den selben Weg den wir gekommen sind, talabwärts. Jedoch halten wir uns an der Wegkreuzung links und erreichen nach wenigen Minuten einen kleinen Parkplatz wo wir schon das Kloster Reichenstein hinter dem Reichensteiner Weiher gelegen, sehen können Wir folgen jetzt der Landstrasse ca. 200 m nach links und erreichen die Zufahrt zum Kloster Reichenstein. Dieser folgen wir am Reichensteiner Weiher entlang und gehen nach ca. 150 m den steilen Weg hinab zum Ermessief. Untern angekommen überqueren wir den Ermessief über eine Brücke zum einen und wenig später die Rur, ebenfalls über eine Brücke. Über das vor uns liegende Feld erreichen wir nach wenigen Metern eine Forststrasse. Dieser folgen wir nach rechts und erreichen nach einigen hundert Metern wieder den Parkplatz an der Norbertuskapelle
Parkplatz an der Norbertuskapelle
Ca. 2 km
Der Weg ist für Kinderwagen und Menschen mit Gehbehinderung nicht geeignet
2.Eifelhöhen und Rurtal ab Monschau
Parkmöglichkeit: Startpunkt der Wanderung ist an der Taverne Lutze Martha in Küschelscheid. Den Berg hinauf Wir starten mit der Wanderung direkt an der Taverne von Lutze Martha und folgen dem rechten Weg hinauf bis zum Waldrand. Am Waldrand angekommen gehen wir weiter gerade aus und überqueren nach ca. 500 m eine Brücke. Den nächsten Weg gehen wir links und folgen diesem für ca. 1 km bis wir eine offene Vennfläche erreichen. Hier sehen wir auf der linken Seite bereits den Schwarzbachsee liegen. Daher folgen wir dem Weg links und erreichen nach wenigen Minuten den See. Nach einer kurzen Rast setzen wir unseren Weg weiter bergan fort und erreichen nach ca. 400 m einen befestigten Forstweg Wir gehen links und folgen dem Forstweg immer geradeaus bis zum Waldende Diese Rundwanderung ist für Kinderwagen geeignet 3.Zum Kreuz im Venn ab Kalterherberg
Taverne Lutze Martha
Ca. 5 km
(ca. 1,5 km). Am Waldrand geradeaus den Weg bergab erreichen wir nach ca. 2h wieder unseren Ausgangspunkt bei Lutze Martha
Parkmöglichkeit:
Wanderparkplatz in Kalterherberg, Bahnhofstrasse 'gasthof douenhof eifelberg"
Vom Parkplatz aus folgen wir der Bahnhofstrasse talwärts bis wir zum alten Grenzübergang kommen. Nachdem wir die Bahnstrecke überquert haben, bietet sich die Möglichkeit einer kleinen Rast in der Taverne “Luze Martha”. Diese liegt ca. 150 m hinter dem Bahnübergang. Weiter geht es zurück über die Rur und den Scharzbach hinauf zum “Ruitz”, wo wir am Ortsende geradeaus dem Forstweg folgen. Nach der Schranke und dem Hinweisschild “Steller Holz” nehmen wir den nächsten Waldweg rechts und biegen nach ca. 300 m links zum Kreuz im Venn ab. Nach dem Aufstieg zur Aufsichtsplattform besichtigen wir noch die Marien-Grotte die sich unterhalb des Kreuzes im Fels befindet.
Nach der Besichtigung der Mariengrotte gehenwir zurück bis zur nächsten Kreuzung und folgen dort dem Weg der scharf rechts Richtung Tal führt (Bei nasser Witterung nur mit entsprechendem Schuh- oder Stiefelwerk). Diesem folgen wir bis zur Hauptstrasse nach Mützenich. Dort angekommen sehen wir zur rechten Hand das ehemalige Restaurant Leyloch liegen. Wir folgen der Hauptstrasse Richtung Kalterherberg (Vorsicht am Viadukt mit den Autos).
200 m hinter dem Viadukt erreichen wir einen kleinen Parkplatz auf der rechten Seite. Hier folgen wir dem Weg bis zur nächsten Abzweigung die uns links bergab zum Wanderparkplatz am Kapellchen bringt. Vom Wanderparkplatz aus gehen wir über die Rur und können dabei der Norbertuskapelle noch einen Besuch abstatten. Zurück über die Hauptstrasse folgen wir dem Forstweg entgegen der Rur bis nach Kalterherberg
Am Parkplatz Fedderbach angekommen halten wir uns zunächst links bergauf und biegen nach ca. 400 m rechts auf einen Wirtschaftsweg ein, der uns nach 10 min zurück zur Bahnhofstrasse führt. Hier links halten und nach 5 min sind wir wieder am Auto
4.Varens, vakwerk en vergezichten.
Panoramawandeling over de rotspunten rondom Monschau.
De wandelroute is ongeveer 11 kilometer lang en wordt gekenmerkt door redelijk smalle paden, afgewisseld met goede geasfalteerde wegen. Daarnaast moet er in het tweede deel van de wandeling flink geklommen worden. Daartegenover staat dat we kunnen genieten van prachtige natuurlandschappen, historische bouwwerken en mooie uitzichten. Na afloop kunnen we het plaatsje Monschau bezoeken en hier eventueel een kop koffie drinken.
NSG Gebirgsbach Rur. Kreuz im Venn.
We parkeren de auto bij Dreistegen, een oude lakenfabriek bij de samenvloeiing van de Perlenbach en de Rur. De parkeerplaats vinden we door voor de brug over de Rur rechts af te slaan en achter het huis langs de Rur parkeren. Voor de parkeerplaats staat een richtingaanwijzer richting "Camping Dreistegen". Op de rotsen bij de parkeerplaats kunnen we mooie varens waarnemen, waaronder de zeldzame Noordse Streepvaren (Asplenium septentrionale), Steenbreekvaren (Asplenium trichomanes) en Eikvaren (Polypodium vulgare). Ook zitten er mooie slakken, Steenbikker (Helicigona lapicida) genaamd.
We volgen de geasfalteerde weg, bewegwijzerd met A1 en A5, stroomopwaarts over de rechter- (noordelijke) oever van de Rur. Langs de Rur groeit een smalle strook bos met veel Gewone esdoorns (Acer pseudoplatanus). In de ondergroei nemen we allerlei fraaie planten waar die typisch zijn voor deze open ravijnbossen. Onder meer Wilde judaspenning (Lunaria rediviva), een soort die verwant is met de Tuinjudaspenning (Lunaria annua), maar waarvan de vruchten niet rond, maar halve maanvormig zijn. In de wintermaanden glinsteren ze in de zon en dragen in Duitsland de toepasselijke naam "Silberblatt". Verder groeit hier Adderwortel (Polygonum bistorta), Groot springzaad (Impatiens parviflora) en Witte boterbloem (Ranunculus platanifolius).
Waar een weg links afbuigt naar een grasveld langs de Rur, blijven wij rechtdoor lopen over de asfaltweg. Even verder komen we bij enkele gebouwtjes van dit kampeerterrein voor jeugdgroepen. Na het passeren van dit kampeerterrein zien we aan onze rechterhand ook de Ehrensteinley. Dit is een rotspunt die hoog boven het dal uittorent. De asfaltweg gaat even verderop over in een smal voetpad met hier en daar gladde boomwortels en keien. Na ongeveer 1 kilometer vanaf de parkeerplaats dalen we via een trap af naar een schuilhut met daarbij een brug over de Rur, dit is de zogenaamde "Fischerhütte". We blijven het symbool A5 volgen. Nu komen we in het natuurreservaat "Gebirgsbach Rur". Het klimaat is hier koel en vochtig en derhalve ideaal voor allerlei soorten mossen. Er komen enkele soorten voor die slechts op een of enkele plekken in Duitsland te vinden zijn! Overal zien we kleine en grotere stroomversnellingen en met een beetje geluk ook enkele kanoërs die proberen de rivier te bevaren. Ook kunnen we hier leuke vogels waarnemen, zoals Goudvink (Pyrrhula pyrrhula), Grote gele kwikstaart (Motacilla cinerea) of de Waterspreeuw (Cinclus cinclus). Af en toe komen van rechts kleine stroompjes naar beneden en voegen zich bij de Rur. Waar een zijweg rechts de berg omhoog gaat, blijven wij gewoon doorlopen langs de Rur. Onderweg zien we hier en daar groepjes Wilde narcissen (Narcissus pseudonarcissus) staan. Speciaal voor deze soort zijn enkele open stukken langs het water gecreerd, zodat deze fraaie soort zich weer kan uitbreiden in het gebied.
Na ongeveer drie kilometer te hebben afgelegd komen we bij een grotere zijstroom, nadat we kort ervoor een brug over de Rur zijn gepasseerd. Het oversteken van deze zijstroom, de Ermesbach die afkomstig is van de Hoge Venen, is aan de monding in de Rur niet goed mogelijk, maar iets stroomopwaarts ligt een brug. We volgen het pad nu bergop langs de rand van het voormalige klooster Reichenstein. Aan onze linkerhand zien we een machtige beuk met eronder mooie varens. Boven aangekomen staan we op de oprijlaan van klooster Reichenstein.
Als we even verder de oprijlaan oplopen en de binnenplaats van het klooster oversteken kunnen we een blik werpen in de doorgaans geopende kloosterkerk.
Als we de oprijlaan daarna weer aflopen met de vijver aan onze linkerhand zien we voor ons het viaduct van de Vennbahn. Hier gaan we echter niet onderdoor, maar slaan linksaf en volgen een klein stukje de asfaltweg. Hier even opletten, want vooral op zondag rijdt hier nogal wat verkeer.
Op dit punt kunnen we de wandelroute ongeveer 1 kilometer afkorten door niet naar Kreuz im Venn te lopen, maar de asfaltweg te volgen tot bij de parkeerplaats met een schuilhut. Hier kunnen we de route weer oppakken.
Naar Kreuz im Venn.
Bij een bushalte buigt een zijweg rechtsaf, welke tevens bewegwijzerd is met "Kreuz im Venn", hier gaan wij rechtsaf. Na 200 meter passeren we middels een brug de Vennbahn. Als we de brug gepasseerd zijn lopen we rechtdoor, en negeren dus een naar rechts afbuigende weg. We passeren een slagboom en daarbij grenssteen 675, van de Belgisch- Duitse grens. Waar het hoge sparrenbos ophoudt, staat een groot houten aanplakbord en hier gaat ook een weg rechtsaf. Hier slaan wij in. Na ongeveer 150 meter komen we bij een Y- splitsing met in het midden een boom waarop een wit kruis getekend staat. Hier volgen we de rechtertak, negeren een zijweg naar links en lopen door tot we bij de Richelsley, een grote rotsformatie met bovenop een enorm kruis, komen. Aan de voet zien we een Lourdesgrot met enkele rustbanken. We lopen verder met de rots aan onze linkerhand tot de weg aan het uiteinde van de rots om de rots heen draait. We lopen verder over de brede bosweg en negeren een zijpad dat van links komt. Aan de rand van het bos komen we op een kruising, hier gaan we linksaf naar een schuilhut. Een mooie plek om even een pauze in te lassen. Ondertussen kunnen we genieten van het uitzicht op de omgeving met onder meer de z.g. Eifeldom van Kalterherberg.
Voorbij de hut lopen we verder, met de hut aan onze linkerhand tot we na een tijdje weer uitkomen bij het houten aanplakbord. Hier steken we het kruispunt nu over en volgen een smal, met wortels bedekt pad bergaf. We passeren de spoorlijn en komen uit op de verharde weg. Hier gaan we rechtsaf tot bij de parkeerplaats met een schuilhut met enkele banken.
Vervolg routebeschrijving.
Daarna lopen we in onze oude richting verder over de asfaltweg, steken middels een brug de Rur over en komen uit bij de Norbertuskapel. Rechts van de kapel slingert een smal pad tussen de sparren door omhoog. Dit volgen we tot we boven op een dwarsweg aankomen. Hier gaan we linksaf en na enkele meters stroomt een smal stroompje onder het pad door. Links bevindt zich een bos en aan onze rechterkant enkele weilanden waarachter we de huizen van het dorp Kalterherberg zien liggen. We passeren een slagboom en aan beide kanten van de weg staat nu naaldbos. Na ongeveer 300 meter staan we onder een hoogspanningsleiding en zien links onder ons Reichenstein in het Rurdal liggen. Hier gaat ook een smal pad rechtsaf steil bergop, dat we inlopen, steeds de hoogspanningsleiding volgend. Bij een kruising van graswegen lopen we rechtdoor. Aan het einde van het pad komen we uit op een geasfalteerde weg aan de rand van enkele weilanden. Deze volgen we naar links en lopen zo een heel stuk langs een jonge aanplant met onder meer Beuken (Fagus sylvatica) erin. Bij de tweede zijweg van rechts slaan we rechtsaf. We lopen nu tussen de weilanden door en zien in de verte hier en daar beukenheggen van het "Monschauer Heckenlandschaft" liggen. We blijven rechtdoor lopen in de richting van een boerderij. Voorbij de boerderij komen we uit op een T- splitsing en buigen hier linksaf. We lopen verder over de geasfalteerde weg en slaan kort voor de volgende boerderij weer rechtsaf, richting Perlenau/ Talsperre. Nu hebben we aan onze rechterhand een sparrenaanplant en links nog steeds de weilanden. In de verte zien we de schoolgebouwen boven Monschau liggen. In het bos komen we op een kruising van boswegen. We slaan hier linksaf een vrij smalle dalende weg in. Hier wijst ook een richtingbord naar de Perlenbachtalsperre en Schwingsborn. Zo dalen we af naar de grote weg van Monschau naar Höfen (B- 258). Na een hele tijd komen we uit bij deze weg. Hier slaan we meteen rechtsaf en volgen de weg richting Kalterherberg. Ook deze verlaten we vrijwel meteen weer. Aan onze linkerhand voert namelijk een pad naar de stuwdam van de Perlenbachtalsperre. We lopen over de dam en aan het einde ervan lopen we links het dal in. We volgen nu het teken van de Hauptwanderweg van de Eifelverein (>). We lopen tot op een dwarsweg. Hier gaan we een heel klein stukje linksaf tot we rechts een bosweg zien voor het gebouw van het Wasserwerk Perlenau. Deze slaan we in en komen onder de brug van de B- 258 door en volgen nu de Perlenbach over een pad op de rechter- (oostelijke) oever. De beek ligt vrij diep onder ons. Na een tijdje zien we aan de overkant van de beek de voormalige houtzagerij, nu restaurant, "Perlenau" liggen. Hier voert ook een brug over de Perlenbach. Daartegenover voert een smal pad de berg op, hetgeen wij volgen. We vervolgen onze weg verder bergop met afwisselend aan onze rechter- of linkerhand rotsen. We zitten nu in een gebied met glibberige rotsen waar het pad dikwijls moeilijk te vinden is, een kaart is hier echt geen overbodige luxe. Een ander aanknopingspunt is het teken van de 100- route, dat ons van de andere kant tegemoet komt.
Na een hele tijd komen we bij een dwarsweg. Hier gaan we linksaf en lopen nu op een weg die geleidelijk ietwat daalt. Waar route A1 linksaf de berg af gaat, blijven wij rechtdoor lopen, op ongeveer dezelfde hoogte. Aan onze linkerhand kunnen we zo nu en dan genieten van het uitzicht en dat moeten zeker niet verzuimen, want het is hier prachtig. De weg wordt steeds smaller en gaat na een tijdje over in een smal voetpad. We passeren twee rotspunten, de Engels- en de Teufelsley. Daar kunnen we op ons gemak het verhaal over het ontstaan van deze rotspunten nalezen. Ook hier kunnen we weer genieten van het uitzicht. Diep beneden ons zien we de voormalige fabrieksgebouwen van de familie Scheibler nabij Dreistegen liggen. We gaan hier voorbij rechtdoor over het smalle pad. Na een klein stukje begint de weg te dalen en aan onze linkerhand zien we de eerste huizen van Monschau al liggen. Na ongeveer 1 kilometer bereiken we het gebied Burgau, vanwaar we het mooie plaatsje Monschau in kunnen lopen als we dat willen. We kunnen hier de mooie vakwerkhuizen bewonderen of in een cafeetje een kopje koffie gaan drinken. Ook kunnen we een bezoek brengen aan de burcht. Om terug te lopen naar de auto hoeven we alleen maar de Rur stroomopwaarts te volgen. We lopen zo het plaatsje Monschau uit en komen op het fietspad langs de B- 258. Als we dit nog ongeveer 750 meter volgen, zien we de fabrieksgebouwen van Dreistegen, waar we onze auto hebben geparkeerd, alweer liggen.
Zicht op Monschau. Waterspreeuw (Cinclus cinclus).
5.Wandelroute Perlenbachtal.
Deze wandelroute begint nabij de Perlenbacher- of Höfener Mühle, gelegen tussen Höfen en Kalterherberg. De tien of vijftien kilometer lange route leidt ons door de prachtige dalen van de Perlen- en de Fuhrtsbach. De hellingen zijn grotendeels beplant met Fijnsparren, maar op de dalbodem liggen fraaie graslanden waar in het vroege voorjaar tienduizenden Wilde narcissen groeien. Later in het jaar groeien op de bergweitjes allerlei bijzondere kruiden en vliegen in de graslanden in het dal allerlei bijzondere dagvlinders. In dit gebied is werkelijk vanalles te beleven en je kunt er steeds weer nieuwe ontdekkingen doen.
Hoe er te komen ?
Het gebied is te bereiken door vanuit de richting Heerlen de autoweg richting Aken-Keulen te nemen. Bij knooppunt Aken slaat u rechtsaf richting Luik. Daarna neemt u de tweede afslag (Lichtenbusch). Onderaan bij de stoplichten gaat u linksaf en volgt deze weg tot op de T-splitsing met de B-258 nabij Gut Linzenhäuschen. Op de T-splitsing gaat u rechtsaf en klimt de Himmelsleiter omhoog. U vervolgt uw weg via Roetgen. Bij het Fringshaus rijdt u rechtdoor richting Monschau, komt door een stukje Belgisch hoogveen en daalt weer af naar Konzen. Daarna via Imgenbroich verder. Op de rotonde in Imgenbroich rechtdoor en dan via allerlei bochten verder richting Monschau. Ook op de volgende rotonde rechtdoor. Onder in het dal kunt u linksaf het centrum van Monschau inrijden, maar hier blijft u de B-258 volgen. U passeert het stuwmeer van de Perlenbach en komt in het dorpje Höfen. Dit rijdt u helemaal uit. Op een kruispunt buiten het dorp gaat u rechtsaf richting Kalterherberg. U passeert uw auto op de brug over de Perlenbach, nabij de Perlenbacher Mühle. De afstand Heerlen-Höfen is ongeveer 65 kilometer.
Wandelroute.
We starten op de brug over de Perlenbach nabij de Perlenbacher Mühle tussen Höfen en Kalterherberg. Hier nemen we het smalle pad dat aan de andere oever van de beek dan de molen ligt en de beek stroomopwaarts volgt. Af en toe even blijven staan om de beek te bekijken kan hier leiden tot het waarnemen van een Waterspreeuw (Cinclus cinclus), die hier regelmatig voedsel zoekt.
Na korte tijd bereiken we het punt waar Perlen- en Fuhrtsbach samenvloeien. We volgen nu laatstgenoemde beek stroomopwaarts tot we een stenen brug bereiken. Hier zijn we "Am Holländerhäuschen", zo genoemd omdat hier vroeger een vakantiehuisje stond. We nemen nu de weg die de Perlenbach stroomopwaarts volgt. Vanaf de brug gaan we dus rechtsaf. Iets verderop, we zien dan in het dal een stuw liggen waar de vroegere molenbeek van de Perlenbacher Mühle begon, slaat een weg af die schuin de berg op gaat, maar deze negeren we en lopen rechtdoor langs de Perlenbach. Nu komen we door een stuk recent gekapt naaldbos waar langs het pad veel Mannetjesereprijs (Veronica officinalis) en allerlei soorten varens groeien. Daarna lopen we langs de weilanden bij de beek. Deze staan in het vroege voorjaar vol Wilde narcissen (Narcissus pseudonarcissus). Ook later in het jaar zijn het mooie bloemenweiden. Daarna maakt de weg een bocht en passeren we een bosje.Verderop komen we langs een elzenbroek aan de oever van de beek. Hierin zijn zo nu en dan knaagsporen van de in dit dal levende Bevers (Castor fiber) te zien. Aan de andere kant, op de steile kant van de helling, groeit Paars en Groot vingerhoedskruid (Digitalis purpurea en Digitalis grandiflora) en Liggend hertshooi (Hypericum humifusum). Even verderop hebben we zicht op de Perlenbach zelf en kort daarna passeren we een drassig biezenveld waarin in de zomer de Blauwe vuurvlinder (Lycena helle) en de Ringoogparelmoervlinder (Proclossiana eunomia) vliegen. In het dal zien we een stuwdam van een Bever. Van links voegt zich een zijbeekje bij de Perlenbach. In het bos in dit zijdalletje groeien wederom vele narcissen. Op de rotsige, met heide en mos begroeide wegkanten, groeit Grote wolfsklauw (Lycopodium clavatum). We passeren wederom een fraaie bloemenweide, die in het voorjaar begroeid is met Wilde narcissende zomer en waar ´s zomers Knoopkruid (Centaurea jacea) en Betonie (Stachys officinalis) bloeien.
Daarna komen we bij een brug, de Unterer Steg, met ernaast een voorde. We vervolgen ons pad en houden de Perlenbach aan onze rechterhand. We passeren een klein veentje met orchideeën en een poeltje waarin Waterdrieblad (Menyanthes trifoliatum ) groeit. Daarna ligt links een biezenveldje waarin 's zomers de Blauwe vuurvlinder en de Ringoogparelmoervlinder vliegen. Even verderop ligt zowel links als rechts van het pad een prachtige narcissenweide, waar deze bloemen ongelooflijk rijk bloeien. Later in het jaar, zo rond half mei, staat dezelfde wei vol met Bergvenkel (Meum athamanticum). Nu langs recent opgeschoonde sparrenplantages, die zich in enkele jaren hebben ontwikkeld tot fraaie biotopen met allerlei soorten planten. In deze omgeving is de Purperstreepparelmoervlinder (Brentis ino) te vinden. Van links komt een klein klaterend stroompje de berg af, in het hierbij horende dalletje vliegt de Aardbeivlinder (Pyrgus malvae) en de Zilveren maan (Boloria selene). Ook liggen er fraaie graslanden met Bergvenkel, Pijlbrem (Genistella sagittalis) en Betonie (Stachys officinalis).
We komen nu bij een schuilhut, vlakbij de Oberer Steg gelegen, een fraaie plek voor een korte pauze. We hebben nu ongeveer drie kilometer afgelegd. Als we de beek in de gaten houden, kunnen we hier regelmatig de Waterspreeuw waarnemen. Aan de andere kant van het pad ligt een droge borstelgrasweide met Pijlbrem, Wolverlei (Arnica montana) en Blauwe knoop (Succisa pratensis). We vervolgen ons pad rechtdoor met deze fraaie weide aan onze linker- en de beek aan de rechterhand. Iets verderop gaat een smal voetpad rechtdoor, terwijl de brede bosweg die we gevolgd hebben, linksaf draait.
Hier moeten we een keuze maken of we rechtdoor lopen en de route van tien kilometer nemen of dat we kiezen voor de lange route van ongeveer 15 kilometer.
Lange route:
LET OP: De lange route is alleen te lopen buiten de oefeningstijden van het militair oefenterrein Elsenborn, dat wil zeggen dat het in ieder geval mogelijk is in de weekenden. Het merendeel van de oefeningen vindt plaats op woensdag en donderdag.
De lange route volgt het smalle voetpad rechtsaf door een weide, en steekt na honderd meter de Jägerssief over. We komen nu in een fraaie weide met veel Bosooievaarsbek (Geranium sylvaticum), verder kunnen we hier de zeldzame Heidewikke (Vicia orobus) waarnemen. We lopen langs een hoge berg, de zogenaamde Galgenberg, en zien aan onze rechterhand de Perlenbach. Op de leembanken in de beek zijn zo nu en dan de larvenhuidjes van uitsluipende Bronlibellen (Cordulegaster boltonii) te zien. Iets verderop komen we door een klein stukje sparrenbos en daarna door een berkenbos.
Even later staan we aan de voet van een grote rots, de Bieley. We kunnen via een smal pad aan de rechterkant even omhoog klimmen om van het fraaie uitzicht bovenop te genieten. Doen we dat niet, dan vervolgen we ons pad door het dal stroomopwaarts. We steken een smal stroompje over en lopen door een groot grasveld. Zo nu en dan vliegt hier de Grote parelmoervlinder (Argynnis aglaja). Aan onze linkerhand is onderaan de bosrand het restant van een Flüxgraben te zien, net als in het Krokkesbachtal. Nog iets verderop komt van links een iets breder stroompje omlaag, dit is de Krokkesbach. Middels een heel smal bruggetje steken we dit beekje over en komen bij het Jajenickeskreuz. Hier moeten we linksaf, het dal van de Krokkesbach in. We stijgen langzaam en na enkele honderden meters wordt ons het uitzicht op het dal ontnomen door een sparrenbos. We hebben zo nu en dan toch nog kans om een blik te werpen op het fraaie dal van de Krokkesbach. Bovenin het dal komen we op een brede bosweg, hier gaan we naar links. We negeren een zijweg naar rechts en passeren aan onze rechterhand het Erkelenzer Kreuz, dat iets hogerop de helling staat, en even later een blusvijver. Hieraan staat ook een houten jachtpaviljoen. Onze verharde bosweg stijgt hier flink. In de berm zijn zo nu en dan Voorjaarskluifzwammen (Gyromitra esculenta) te zien. We negeren de zijwegen naar beide kanten en komen in een fraai beukenbos.
Aan het eind van dit bos draait onze weg naar links en daarna komen we op een kruispunt, met perceelsteen 146. Een brandgang gaat hier rechtdoor. Wij gaan echter rechtsaf richting de Großer Stern. De volgende kruising is de Großer Stern. Hier gaan we in principe rechtdoor, hetgeen hier betekent dat we tussen de ijzeren staven doorlopen en daarachter de weg naar rechts nemen. We lopen nu weer aan de Duitse zijde van de grens over een brede, verharde bosweg. Na een hele tijd passeren we weer een smal beekje, Döppeskaul. We steken dit over en aan de andere kant gaan we linksaf en volgen het stroompje door een sparrenbos stroomafwaarts. Het dal zelf is helaas niet toegankelijk, maar zeker de moeite waard. Onderaan ligt een blusvijver, hier gaan we linksaf. Hier kunnen we een fraai klein sluisje zien dat het begin vormt van een Flüxgraben. Dit irrigatiekanaal is gedurende het grootste deel van onze tocht door het Fuhrtsbachtal goed te volgen. Voorbij de kleine sluis negeren we een zijweg naar linksachter. We lopen nu door het dal van de Fuhrtsbach. Voorbij een zijweg naar links passeren we enkele forelkweekvijvers en komen iets verderop bij een T- splitsing met een schuur van de brandweer. Hier gaan we even naar links en meteen daarna weer naar rechts langs enkele vijvers. We kunnen hier weer verder lopen over de route van de korte route.
Ringoogparelmoervlinder (Proclossiana eunomia). Uitzicht vanaf de Bieley.
Korte route:
Wanneer we de korte route kiezen, lopen we gewoon verder over de brede grindweg en volgen nu het dal van de Jägerssief. Links van ons ligt nog steeds een fraaie droge weide, waarin Lelietje- van- Dalen (Convallaria majalis), Grote wilde tijm (Thymus pulegioides) en de zeer zeldzame Heidewikke (Vicia orobus) groeien. Het dal van de Jägerssief kent ook vele zeer fraaie vochtige weilanden met Moerasspirea (Filipendula ulmaria), Blauwe knoop en vele andere kruiden. Na een heel stuk het dal te hebben gevolgd, passeren we een bluswatervijver en even later zien we links in het bos verborgen, een schuilhut liggen. De hier van links komende weg negeren we en lopen in onze oude richting verder door fraaie naaldbossen. Op een T- splitsing iets verderop, "Dicke Hecke" genaamd, gaan we rechtsaf en volgen een dalende grindweg door een klein beekdal. Onderaan komen we bij een schuur van de brandweer. Hier nemen we de eerste weg linksaf en passeren een tweetal vijvers.
Korte en lange route samen:
Als we de vijvers gepasseerd zijn, slaan we rechtsaf en volgen de weg langs de bosrand. We bevinden ons nu in het dal van de Fuhrtsbach, die rechtsonder in het dal ligt. In het dal zien we eveneens een moerassig stuk met Waterdrieblad liggen. We blijven de weg volgen, die af en toe licht stijgt en daarna weer daalt. In het dal zien we de resten van een opgeblazen bunker uit de Tweede Wereldoorlog liggen. Ook zien we fraai hoe een Flüxgraben parallel aan de beek het dal volgt. Na ongeveer een kilometer bereiken we een kruispunt. Rechts ligt een voorde met ernaast een smal bruggetje over de Fuhrtsbach en links gaat een weg bergop. We moeten eigenlijk rechtdoor, maar we kunnen heel even de beek oversteken en aan de overkant op de rotsen die stroomafwaarts langs de beek liggen, de Noordse streepvaren (Asplenium septentrionale) bekijken. Als we bij het kruispunt rechtdoor lopen passeren we na ongeveer 100 meter een schuilhut. Nu is het nog ongeveer twee kilometer terug tot bij de Höfener Mühle. In het prachtige dal van de Fuhrtsbach zien we weer fraaie moerasvegetaties liggen met onder meer Kleine valeriaan (Valeriana dioica) erin. We komen tenslotte weer uit bij de brug "Am Holländerhäuschen", waar we over de andere oever de Fuhrtsbach tot de monding in de Perlenbach volgen. Vanaf hier volgen we de Perlenbach stroomafwaarts tot bij de parkeerplaats.
Bergvenkel (Meum athamanticum). Rode vuurvlinder (Lycaena hippothoe). Knollathyrus (Lathyrus linifolius).
6.Beuken, brem, stuwmeren en stille getuigen in Nationaal Park Eifel.
Deze wandeling loopt door het Nationaalpark Eifel, voorheen Camp Vogelsang. Het voormalige militaire oefenterrein Camp Vogelsang werd in 2006 door het Belgische leger verlaten en omgevormd tot natuurgebied. De bedoeling in een Nationaal Park is dat de mens zich niet meer met het gebied bemoeit, maar de natuur zelf zijn weg laat kiezen. Mensen zijn alleen nog en eigenlijk zelfs juist welkom om te genieten van de prachtige natuur. Het park bestaat grofweg uit drie delen, ten eerste de uitgestrekte beukenbossen op de Kermeter en langs de oevers van de Rursee, daarnaast de open, met Brem begroeide grasvlaktes op de hoogvlakte en tenslotte het stuwmeer van de Urft. Bijzonder opvallend zijn ook de bouwwerken in het gebied. Op de eerste plaats natuurlijk de voormalige Burg Vogelsang, stammend uit de tijd van het Nationaalsocialisme, en daarnaast het verlaten dorp Wollseifen, met de nog behouden oude kerk. Bijzonder indrukwekkend is de stuwdam van de Urft, de oudste stuwdam uit de Eifel, gebouwd tussen 1905 en 1909. Onze wandeling start in het dorpje Einruhr aan de Rursee en loopt langs de oever van de Rursee naar de stuwdam van de Urft, vandaar gaat het steil bergop naar Wollseifen en vervolgens weer terug naar Einruhr. De wandeling is circa 14 kilometer lang.
Hoe er te komen ?
Einruhr is te bereiken door uit de richting van Heerlen de autoweg A-4 naar Aken te nemen, bij het Aachener Kreuz rijden we naar rechts, richting Luik A-44. Bij de eerste afslag, Aachen-Brand, verlaten we de autoweg weer. Onderaan bij de stoplichten rijden we rechtsaf en rijden door Brand. We volgen nu de B-258 richting Kornelimünster. Aan het einde van Kornelimünster rijden we linksaf richting Venwegen en Mulartshütte. We passeren een voormalige spoorbrug en komen uit bij een rotonde. Hier rijden we rechtdoor het dorpje Venwegen in. Hier blijven we rechtdoor rijden en nadat we het dorp verlaten hebben dalen we af naar het dal van de Vicht. We komen uit in Mülartshütte waar we rechtsaf slaan en meteen weer linksaf rijden in de richting van Lammersdorf. We volgen nu een heel stuk de Hahner Straße door de uitgestrekte bossen. Helemaal aan het einde van deze weg gaan we rechtsaf en komen uit in Lammersdorf. Hier rijden we rechtdoor over de B-399 in de richting van de Rursee. We laten de kerk dus aan onze rechterhand liggen en dalen af naar het dal van de Kall. Buiten het dorp negeren we de weg rechtsaf richting Simmerath en passeren het dorpje Rollesbroich. Op een rotonde gaan we rechtdoor en komen uit in Kesternich. Bij een stoplicht gaan we linksaf richting Rursee. We volgen nu de B-266 richting Einruhr. Na een heel stuk door de weilanden en bossen bereiken we na het passeren van enkele haarspeldbochten het dorpje Einruhr. Hier parkeren we onze auto.
Wandelroute.
We starten onze wandelroute door het Nationaal Park Eifel in het dorpje Einruhr aan de oever van de Rursee. Hier zijn aan het begin van het dorp genoeg (betaalde) parkeerplaatsen voorhanden. Startpunt van de wandelroute is de kerk van Einruhr. Als we met onze rug naar de ingang van de kerk staan gaan we rechtsaf, de Rurstraße in die ons langs enkele mooie vakwerkhuizen leidt. We lopen het dorp helemaal uit en aan het eind van de Rurstraße komen we uit op een parkeerterrein. Hier lopen we rechtdoor de Jägersweilerstraße in en lopen zo langs de oever van de Obersee met het water aan onze linkerhand. Na ongeveer 500 meter passeren we een uitzichtpunt waar we even kunnen uitkijken op de omgeving. Ook verderop liggen nog mooie uitzichtpunten waar we terug kunnen kijken naar het fraai gelegen dorpje Einruhr. Af en toe zien we aan de rand van de weg mooie rotspartijen waar allerlei fraaie planten groeien. Onder meer Bleekgele hennepnetel (Galeopsis segetum), Kruipbrem (Genista pilosa), Grasklokje (Campanula rotundifolia) en Blaassilene (Silene vulgaris). Een klein stukje lopen we over een soort brug langs de oever van het meer. Na nog een kilometer door een bos te zijn gelopen, komen we uit bij het hek dat de grens van het voormalige militaire kamp Vogelsang aangeeft. We lopen door een klein bosje bergop en waar het weer open wordt zien we aan onze rechterhand enkele gebouwen liggen die vroeger ook gebruikt werden bij de militaire oefeningen. Waarschuwingsborden herinneren ons eraan dat hier munitie kan liggen en dat we de paden beter niet kunnen verlaten. Op een Y-splitsing lopen we rechtsaf en steken een klein beekje over. We lopen door een mooi haagbeukenbos en negeren een zijweg van rechts. Dan komen we in een wintereikenbos en dalen we langzaam af naar een landtong, Dickenauel, in de Obersee. Opvallend in het wintereikenbos zijn de vele stobben, dit zijn restanten van het eikenhakhout dat hier in het verleden veel groeide. De schors van de eiken werd namelijk gebruikt bij het leerlooien. We volgen nu een heel stuk de oever van het stuwmeer. De oevers zijn aan beide kanten begroeid met loofbossen. Langs de weg ontdekken we bijzondere planten zoals Amandelwolfsmelk (Euphorbia amygdaloides), Boswalstro (Gallium sylvaticum) en Wilde judaspenning (Lunaria rediviva). Aan de rand van de weg zien we ook allerlei opvallende kuilen, dit zijn bomtrechters van bommen die tijdens de Tweede Wereldoorlog bedoeld waren om de stuwdam te vernietigen. Deze leverde immers energie voor de industrie in onder meer Düren en Jülich en het was van belang deze plat te leggen. Na in totaal circa 6 kilometer te zijn gelopen, begint onze weg te stijgen. Met een ruime bocht bereiken we een klein zijpad met een fraaie houten leuning aan onze linkerhand.
Hier kunnen we ervoor kiezen om dit pad te volgen en een kijkje te nemen op de stuwdam van de Urft of een kop koffie of soep in het restaurant te gebruiken. Dit zou ik u overigens aanraden, want het uitzicht vanaf de dam is fantastisch ! Mensen die hier genoeg hebben gelopen kunnen zelfs met de boot terug naar Einruhr. Na een kortere of langere pauze lopen we weer terug naar het begin van het smalle pad en vervolgen onze route.
We kunnen natuurlijk ook gewoon rechtdoor lopen want dat moeten we sowieso. Wanneer we rechtdoor lopen blijft onze weg nog steeds stijgen. We lopen dan steil bergop in de richting van het verwoeste dorp Wollseifen. Na de eerste bocht kunnen we over een smal paadje linksaf even naar een uitzichtpunt doorlopen om te genieten van het uitzicht op de stuwdam. Daarna stijgen we weer verder en passeren een open weide waar vroeger met tanks geoefend is, de Winkelenberg. Aan het eind van de eerste klim kunnen we heel even op adem komen en staan nu op een opvallende open plek aan onze rechterhand. Hier buigt de weg linksaf en even later steken we een kruising over. Dan komen we weer bij een zijweg naar rechts en gaan hier weer rechtdoor, passeren een opvallende beuk en gaan daarna op een T-splitsing rechtsaf, steil bergop richting Wollseifen. We lopen nu omhoog tussen bremstruwelen door. Zeker wanneer de Brem (Cytisus scoparius) in bloei staat is dit een fraai stuk. In de zomer groeit op de bremstruiken een opvallende halfparasiet, de Grote bremraap (Orobanche rapum-genistae). Hier kunnen we zo nu en dan een Rode wouw (Milvus milvus) of andere roofvogel ontdekken. Tussen de bremstruwelen zitten ook grote aantallen kleine zangvogels waaronder Veldleeuwerik (Alauda arvensis), Graspieper (Anthus pratensis), Grasmus (Sylvia communis) en Geelgors (Emberiza citrinella). Na een flinke klim komen we op de hoogvlakte van Dreiborn en zien aan onze linkerhand in de verte Burg Vogelsang opdoemen. Voor ons ligt een jong sparrenbos waarachter we met veel moeite de kerktoren van Wollseifen ontdekken. Deze richting blijven we verder uitlopen tot we op een kruising uitkomen. Hier gaan we linksaf in de richting van de resten van het dorpje. In het struikgewas rondom het dorp zijn regelmatig Grauwe klauwieren (Lanius collurio) te vinden. Op een volgende kruising gaan we rechtdoor en zetten koers naar de kerk. Rondom de kerk vinden we de resten van een zeldzame plantengemeenschap die vroeger te vinden was op boerenerven en in dorpen. Hier groeit onder meer de bijzondere Brave hendrik (Chenopodium bonus-henricus). Opvallend is dat in het dorp bijna geen oorspronkelijke panden staan, maar alleen gebouwen die speciaal gebouwd zijn voor de militaire oefeningen. Iets voorbij de kerk gaan we rechtsaf door een straat met aan weerszijden witte blokvormige panden die dienden tijdens de militaire oefeningen in het verleden. Door deze straat verlaten we het “dorp” Wollseifen ook weer, steken een veldweg over en komen in een uitgestrekt grasland. Aan onze rechterhand zien we de resten van een voormalige bunker en enkele poeltjes. In deze poeltjes groeien bijzondere dwergplantjes als Slijkgroen (Limosella aquatica) en Waterpostelein (Peplis portula). Ook zitten er allerlei amfibieën zoals Alpenwatersalamander (Triturus helveticus), Vinpootsalamander (Triturus alpestris) en Rugstreeppad (Bufo calamita). We lopen rechtdoor op een kruising en op een dwarsweg slaan we rechtsaf. Na ongeveer 300 meter negeren we een zijpad naar links dat in de richting van de Sauermühle voert. Van schuin links achter voegt zich een weg bij de onze en even later lopen we over een hoog punt tussen twee bosjes door. Daar steken we ook een kruising over en dalen langzaam af. Hierbij kunnen we genieten van prachtige vergezichten op de omgeving. Op een Y-splitsing houden we rechts aan en circa 200 meter verderop wijst een wegwijzer ons naar dat Einruhr linksaf ligt. Over een in het begin smal pad lopen we even tussen enkele bremstruiken door en komen al snel in een strook naaldbos die direct overgaat in een mooi eikenbos. De weg maakt een scherpe bocht naar rechts en we verlaten het Nationaal Park. Aan onze linkerhand doemen nu fraaie, soortenrijke weilanden op en we kijken uit op het dal van de Rur. Ook zien we Einruhr in het dal liggen. We steken een geasfalteerde weg over en lopen rechtdoor. Ook bij de volgende twee kruisingen lopen we rechtdoor. Daarna nemen we de straat “Auf den Römer” naar links en lopen bij de eerste kruising rechtdoor. Daarna doemt aan onze rechterhand de kerk op en staan we weer bij ons uitgangspunt.
